everything

De nieuwe Europese wet voor gegevensbescherming is een zegen

Bits of freedom - Tue, 05/22/2018 - 08:00

Op 25 mei gaat de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) in. Vanaf dat moment heb jij meer regie over je eigen persoonsgegevens en kunnen bedrijven, overheden en andere organisaties die onzorgvuldig met jouw data omgaan daarvoor worden gestraft. Het gemor vanuit het bedrijfsleven over de nieuwe regels snappen we niet; de regels zijn een zegen.

Deze wet is er voor jouw bescherming

De wet zorgt ervoor dat bedrijven op zorgvuldige en veilige wijze met jouw gegevens om moeten gaan. Je hebt bijvoorbeeld het recht om te weten hoe bedrijven dat doen, welke gegevens ze allemaal verzamelen en waarvoor. Je mag je gegevens inzien, wijzigen als ze niet kloppen en verwijderen als ze niet meer nodig of relevant zijn. En als er een geautomatiseerde beslissing over je wordt gemaakt, dan heb je het recht om te weten hoe de beslissing is gemaakt, moet je de beslissing kunnen aanvechten en heb je het recht op menselijke bemoeienis bij die beslissing.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang op 25 mei de speciale AVG-editie

Het maatschappelijk belang van zorgvuldig omgaan met persoonsgegevens weegt met gemak op tegen de kosten die bedrijven moeten maken om dit voor elkaar te krijgen.

Het is normaal om eisen te stellen aan bedrijven

Zo vlak voor het moment waarop de regels ingaan beginnen bedrijven zich zorgen te maken over de regels en of ze er wel aan voldoen. Die zorgen worden natuurlijk ook gevoed door het leger van juridische adviseurs dat klaar staat om bedrijven daarbij te helpen. Maar uiteindelijk is het helemaal niet zo moeilijk: je moet als bedrijf een valide reden hebben om persoonsgegevens te gebruiken of bewaren én je moet goed vastgelegd hebben hoe je dat doet. En ja, dat kost wat moeite.

Maar sinds wanneer vinden we het een probleem om bedrijven wat extra werk te bezorgen zodat we allemaal veiliger en gezonder kunnen zijn? Het is toch normaal om eisen te stellen over de brandveiligheid van kantoorlocaties? En hoewel het bedrijven moeite kost om te voldoen aan milieuwetgeving, zijn we blij dat die wetgeving er is. Dat geldt ook voor deze Europese regels: het maatschappelijk belang van zorgvuldig omgaan met persoonsgegevens weegt met gemak op tegen de kosten die bedrijven moeten maken om dit voor elkaar te krijgen.

Elke keer dat jij een mailtje ontvangt over herziene privacyvoorwaarden of met de vraag om je opnieuw in te schrijven voor een nieuwsbrief, is er ergens een bedrijf dat haar zaken op orde probeert te krijgen.

Gedwongen nadenken: is alles op orde?

In de afgelopen jaren zijn we er bijna aan gewend geraakt dat bedrijven op een vrij naïeve manier met persoonsgegevens omgaan. Allerlei databases met gevoelige informatie werden zonder echt na te denken aangelegd en soms zelfs online gezet. De nieuwe regels dwingen bedrijven om daar eens goed naar te kijken en vaak een kleine inhaalslag te maken. Dat is de reden waarom ook jij waarschijnlijk mailtjes hebt ontvangen met herziene privacyvoorwaarden of de vraag om je opnieuw in te schrijven voor een nieuwsbrief. Elke keer dat je zo'n mailtje ontvangt, komt dat van een bedrijf dat haar zaken op orde probeert te krijgen.

Het is dus alleen maar goed dat bedrijven, overheden en andere organisaties nu gedwongen worden om na te denken over hoe ze met jouw persoonlijke gegevens omgaan. Uiteindelijk heeft iedereen daar baat bij.

Lees verder:

Open brief aan financieel adviseurs: handel in het belang van de gebruiker

Online marketeers omarmen nieuwe privacyregels

Categories: everything

Open brief aan financieel adviseurs: handel in het belang van de gebruiker

Bits of freedom - Tue, 05/22/2018 - 07:50

Voor de zesde editie van het magazine van de branchevereniging van onafhankelijk financieel adviseurs schreven we een reactie op de vraag of "het nog wel praktisch haalbaar is om je online privacy te beschermen." Dit is wat we de adviseurs meegaven.

Afhankelijkheid

Of we het nu willen of niet, burger en consument zijn voor de bescherming van hun persoonlijke levenssfeer vaak sterk afhankelijk van de organisaties aan wie zij hun meest gevoelige gegevens toevertrouwen. Dat zoveel organisaties paniekerig reageren op het van kracht worden van de nieuwe Europese privacyregels zegt meer over hun huidige omgang met persoonsgegevens, dan over die nieuwe regels. Immers, ook onder de bestaande wetgeving moeten organisaties helder hebben welke persoonsgegevens zij verwerken.

Dat zoveel organisaties paniekerig reageren op de nieuwe privacyregels zegt meer over hun huidige omgang met persoonsgegevens, dan over die nieuwe regels.

Ook nu al moeten zij ervoor zorgen dat ze gegevens tijdig verwijderen, dat ze de controle over de hen toevertrouwde gegevens niet kwijtraken (‘datalek’) en dat betrokkenen in begrijpelijke vorm inzage kunnen krijgen in al hun persoonsgegevens. Het gat tussen de huidige verwerking van persoonsgegevens en de nieuwe regels is niet ontstaan doordat de nieuwe regels zo verstrekkend zijn. Het is eerder dat veel organisaties de verwerking van zulke gegevens tot nu toe helemaal niet op orde hadden. De nieuwe regels zorgen er vooral voor dat dat opeens glashelder zichtbaar is.

Morele overtuiging

Natuurlijk zijn financiële en imagoschade groter onder de nieuwe regels. Als je de bedrijfsjurist vraagt over het beleid dat rondom een datalek nodig is, zul je iets te horen krijgen over een termijn voor het melden van het lek bij de toezichthouder en de betrokkenen. Als dat niet goed gebeurt, loopt de organisatie het risico op een boete of imagoschade. Maar behalve het volgen van die juridische regeltjes is iets anders minstens zo belangrijk: stel je voor dat het jouw privegegevens betreft. Dan is het antwoord helder: zo snel mogelijk melden, ook als het misschien niet wettelijk verplicht is. Dat is dus geen juridische eis, maar een kwestie van goed handelen. Handelen in het belang van de gebruiker of consument. Daarom, laat je leiden door je morele overtuiging, niet alleen de juridische werkelijkheid.

Categories: everything

Facebooks digitale sweatshops in lage lonenlanden

Bits of freedom - Thu, 05/17/2018 - 13:44

Facebook en andere sociale-mediaplatformen hebben hun vuile werk uitbesteed aan digitale sweatshops in lagelonenlanden. Zij zorgen ervoor dat onze tijdlijnen geen onwelgevallige beelden bevatten. Maar wat is de echte prijs die daarvoor wordt betaald, vraagt documentaire The Cleaners zich af.

Rauwe realiteit

Op de één of andere manier krijg je op Facebook zelden iets te zien dat écht schokkend is. Geen dick pics of filmpjes van onthoofdingen of seksueel misbruik van kinderen. Dat is niet omdat dat soort afbeeldingen en filmpjes nooit gepost worden. Maar zodra ze maar even op het platform te zien zijn, dan is Facebook er als de kippen bij om ze te verwijderen. Facebook laat je graag denken dat z'n algoritmes daar wel voor zorgen. Maar de realiteit is een heel stuk rauwer en donkerder, zo laat de documentaire The Cleaners zien.

The Cleaners is de eerste lange documentaire van het Duitse makersduo Hans Block en Moritz Riesewick. Hij ging afgelopen januari in première op het Sundance Filmfestival, was daarna in Rotterdam te zien bij de Critic's Choice en krijgt nu een bioscooproulement. Hoewel de film specifiek over de moderatie bij Facebook gaat, is veel van de besproken problematiek van toepassing op alle sociale-mediaplatformen.

Zonder iconisch beeld van Michael Brown was er waarschijnlijk minder aandacht voor discriminatie bij de Amerikaanse politie.

Digitale sweatshops

Wat de film laat zien is dat Facebook, om ervoor te zorgen dat onze tere zieltjes niet gekwetst worden, de handmatige moderatie van z'n platform grotendeels heeft uitbesteed aan bedrijven in lagelonenlanden. Voor duizenden mensen in landen als de Filipijnen bestaat hun lange werkdag uit niets anders dan onze uploads beoordelen. Slechts de posts over onderwerpen die heel lokaal gevoelig liggen worden dichterbij huis beoordeeld. Zo worden Nederlandse posts over Sylvana Simons of Duitse posts over de Tweede Wereldoorlog beoordeeld door zogeheten "commercial content moderators" in Berlijn.

Deze moderatoren staan niet op de loonlijst van Facebook en zijn vrijwel onzichtbaar voor de gebruikers van het platform. Dat is, voor Facebook, wel zo prettig. Want wat niet bekend is, levert ook geen ophef op. Als je als gebruiker weet dat mensen in digitale sweatshops in lagelonenlanden jouw feed schoonhouden, voel je je misschien toch wat minder comfortabel bij het gebruik van de dienst. Deze documentaire brengt de anders onzichtbare schoonmakers voor het eerst toegankelijk in beeld.

Targets halen

Maar het uitbesteden naar die lagelonenlanden heeft nog een 'voordeel' voor Facebook: het zijn landen met goedkope arbeid en lagere arbeidsstandaarden. De documentaire laat zien hoe de moderatoren een target hebben van 25.000 uploads per dag beoordelen. Bij een Nederlandse werkdag is dat dus ongeveer één afbeelding per seconde. Delete. Delete. Ignore. Delete. Ignore. En het gaat dan niet om katten­plaatjes, maar om beelden die door Facebookgebruikers als aanstootgevend zijn aangemerkt, waaronder onthoofdingen, zelfmoorden en verkrachtingen. De hele dag door en zonder serieuze aandacht voor de traumatische psychische gevolgen voor de moderatoren.

Bij de moderatoren in Berlijn is dat niet wezenlijk anders. Daar liggen de targets misschien wat lager, maar is er voor de 1100 medewerkers ook slechts één psycholoog, één maatschappelijk medewerker en één "feelgoodmanager" beschikbaar — zo viel vorige maand te lezen in De Volkskrant.

Voor duizenden mensen in landen als de Filipijnen bestaat hun lange werkdag uit niets anders dan onze uploads beoordelen.

Amerikaanse normen en waarden

Het outsourcen van het smerige werk naar lagelonenlanden is niet de enige maatschappelijke impact van het mondiaal opererende bedrijf. Eén van de moderatoren uit de film vertelt over de lijst van 37 organisaties die door de Verenigde Staten als terroristisch zijn aangemerkt: "You have to memorize everything [...]. Memorize their flags, memorize their sayings." Een organisatie die niet op de lijst voorkomt zal niet snel als terroristisch worden behandeld, tenzij hevige publieke kritiek Facebook dwingt af te wijken van haar eigen beleid. Het illustreert hoe Facebook Amerikaanse normen en waarden aan de rest van de wereld oplegt, zonder oog voor lokale culturen. Dat is niet anders voor blote tepels of voor parodieën.

Het bedrijf dicteert ons haar wereldbeeld, door te beslissen wat we wel en niet mogen zien. Het gaat niet meer alleen om de vraag hoe schokkend een bepaald beeld is, maar ook of iets nieuws kan zijn. Wat niet gedeeld kan worden op Facebook zal minder snel nieuws zijn. Soms fungeren de schokkende beelden van een afschuwelijke gebeurtenis als een katalysator voor een verandering. Zonder iconisch beeld van het levenloze lichaam van de zwarte jongeman Michael Brown was er waarschijnlijk minder aandacht voor discriminatie bij de Amerikaanse politie. We hadden waarschijnlijk ook nooit iets gezien van de talloze demonstraties van protesterende burgers. De martelingen in de Abu Ghraib-gevangenis hadden nooit de aandacht gekregen als de beelden ervan nooit zichtbaar waren geweest. En dat de Vietnam-oorlog niet wordt vergeten is mede te danken aan die ene beeldbepalende foto.

Monopolist beslist

Al die zojuist genoemde beelden worden van tijd tot tijd door Facebook van haar platform geweerd. Soms tijdelijk, soms permanent. In alle gevallen geldt: hadden we die beelden niet gezien, dan hadden ze zich nooit op ons netvlies kunnen branden en waren de afschuwelijke gebeurtenissen die eraan ten grondslag lagen al veel verder in ons collectieve geheugen weggezakt.

De vraag wanneer of onder welke voorwaarden dit soort beeldmateriaal gezien moet worden is niet makkelijk te beantwoorden. Maar één ding is wel duidelijk: het is niet verstandig om de beslissing daarover bij een grote Amerikaanse monopolist neer te leggen. Een moloch waarvan de beslissingen vooral gebaseerd worden op een Amerikaanse moraal. Een commercieel bedrijf waarvan de belangen niet per se met die van haar gebruikers (met ons dus!) overeenkomen.

Je moet het ze nageven, de meeste moderatoren die in de documentaire aan het woord komen zijn vaak blij of zelfs trots op hun werk. Zonder baan zouden ze op de vuilnisbelt eindigen, op zoek naar iets waardevols tussen het afval. Deze baan, weliswaar niet bij maar wel voor Facebook, geeft ze de kans om achter een beeldscherm te zitten en beter betaald te worden. Toch verandert dat niet veel: nog altijd ploeteren ze op een vuilnisbelt door het afval. Maar nu is het niet meer het lokaal geproduceerde afval, maar het digitale afval van ons - want wijzelf zijn er te beroerd voor om het op te ruimen.

Dit artikel werd eerder gepubliceerd in De Filmkrant.

Categories: everything

De discussie rondom hate speech heeft een nieuw perspectief nodig

Bits of freedom - Thu, 05/17/2018 - 12:10

Onze communicatieplatformen zijn vervuild met racisme, aanzettingen tot haat, terroristische propaganda en Twitterbotlegers. Dit essay suggereert dat dat deels komt door hoe onze platformen zijn ontworpen. We bekijken contentmoderatie en counter speech als mogelijke oplossingen en concluderen dat beide tekort schieten. Als alternatief suggereren we dat ontwerp zou kunnen helpen bij het mitigeren van de meer schadelijke effecten van onze platformen. Hoe zouden onze platformen eruit zien als ze ontworpen zouden zijn voor betrokkenheid in plaats van aandacht?

Dit stuk is vertaald uit het Engels.

Wrijvingsangst

In de jaren ‘30 van de vorige eeuw introduceerde industrieel ontwerper Egmont Arens het concept van humaneering. Humaneering is het idee dat je producten ontwerpt op een manier die de wrijving tussen het product en de gebruiker minimaliseert.

We hebben sindsdien veel soortgelijke ideeën over ontwerp gehoord. In de jaren ‘50 zei Henry Dreyfuss dat een ontwerp faalde als het punt van contact tussen het ding en de gebruiker een punt van wrijving werd. Mark Weiser introduceerde in de jaren ‘90, in de context van ubiquitous computing, het idee van “kalme” technologie, waar de computer een extensie is van ons onderbewuste. Een van de best ontworpen diensten waar ik gebruik van maak, WeTransfer, daagt zichzelf uit om te werken zonder iemands “flow” te breken.

De producten en technologieën die we gebruiken hebben back-ends die veel uitgebreider en complexer zijn dan hun interfaces ons doen geloven. Daar komt bij dat je zou kunnen zeggen dat de manier waarop we traditioneel gezien over onze interacties met producten nadachten en ze ontworpen, ons alleen maar verder heeft verwijderd van de technologische, politieke en sociale implicaties van die producten.

De manier waarop we traditioneel gezien over onze interacties met producten nadachten en ze ontworpen, heeft ons alleen maar verder verwijderd van de technologische, politieke en sociale implicaties van die producten.

Dingen vs. apparaten

In 1984 introduceerde Albert Borgmann het onderscheid tussen een “ding” en een “apparaat”. Een ding is iets wat je op veel verschillende niveaus ervaart, zei hij, terwijl je interactie met een apparaat extreem gelimiteerd is, bewust ingeperkt. Het meest bekende voorbeeld dat Borgmann hiervan geeft is de houtkachel aan de ene kant, en centrale verwarming aan de andere.

Google Nest. Rechts: houtkachel.">

De hoofdfunctie van een houtkachel is om het huis te verwarmen. Maar het vereist ook vaardigheden, zoals hout hakken en het vuur brandend houden, vaardigheden die meestal verdeeld zijn over verschillende familieleden. Het is de plek in huis waaromheen de familie zich verzamelt, en het verandert tijdens de dag, gloeiend heet ‘s morgens vroeg, en smeulend ‘s avonds laat. Daarnaast vertelt het je ook iets over de seizoenen omdat de rol verandert door het jaar heen.

Centrale verwarming voert de hoofdfunctie, het verwarmen van het huis, een stuk efficiënter uit, maar heeft geen van de andere functies. Er is geen echte betrokkenheid tussen de persoon en het apparaat. Borgmann vindt dit erg jammer omdat hij zegt dat deze betrokkenheid nodig is om de wereld te begrijpen en er op een betekenisvolle manier op te reageren.

Betrokkenheid vs. aandacht

Met Borgmann in het achterhoofd zou je kunnen zeggen dat een zekere mate van wrijving misschien wel iets goeds is, omdat het leidt tot echte betrokkenheid, bewuste participatie. Een misschien een beetje vreemd voorbeeld hiervan is de pop-up op een webpagina die vraagt of je je wilt aanmelden voor een nieuwsbrief. De enige reden dat de pop-up bestaat is zodat je hem kan sluiten. Onderzoek heeft laten zien dat zodra je een actie moet uitvoeren op een website, de betrokkenheid omhoog gaat en het waarschijnlijker is dat je tot de gewenste actie over gaat.

Nog een voorbeeld: vergelijk de website van de gemiddelde gebruiker van nu met die van een gebruiker 25 jaar geleden.

One Terabyte of Kilobyte Age, de Geocities onderzoekssite van Olia Lialina en Dragan Espenschied.">

In de jaren ‘90 had je vaardigheden en verbeelding nodig om een eigen homepage te hebben. Waar ga ik mijn pagina mee vullen? Hoe gaat hij eruit zien? Wat gaat het adres zijn? Hoe krijg ik geanimeerde gifs zover dat ze door het scherm bewegen? Je had tenminste een basis begrip van html nodig. Tegenwoordig ziet je persoonlijke ruimte op het internet er zo uit.

Je Facebook profiel is voorzien van een vakje waarin je mag typen en er zijn een paar plaatsen bestemd voor afbeeldingen, in een gespecificeerd bestandstype en formaat. We kunnen reageren, of liever nog kiezen uit een set vooraf bepaalde emoties. Facebook heeft het zeker makkelijker voor ons gemaakt om een “persoonlijke” ruimte te maken en beheren, maar we hebben er geen vaardigheden of verbeelding voor nodig. Ja, Facebook is erin geslaagd de aandacht van verschrikkelijk veel gebruikers te vangen, maar hoeveel van hen voelen zich daadwerkelijk betrokken bij hun account? Vaker en vaker spreekt men erover als een noodzakelijk kwaad.

Onze platformen schieten te kort

Door hoe onze communicatieplatformen ontworpen zijn, is er een levendige handel in likes en volgers ontstaan. Iets in de manier waarop onze platformen ontworpen zijn, leidt ertoe dat mensen dagenlang discussiëren met Twitterbots. Het draagt eraan bij dat Sylvana Simons onophoudelijk aangevallen en bedreigd wordt. Het maakt het mogelijk voor Zoe Quinns ex-vriend om zijn woede over gedumpt te zijn af te reageren en een massa boze witte mannen te mobiliseren om haar leven te ruïneren. Iets in de manier waarop onze platformen ontworpen zijn maakt het mogelijk dat Steve Bannon diezelfde kudde boze mannen optrommelt, en hun woede aanwendt voor het steunen van Donald Trumps presidentscampagne. Het ontwerp van onze communicatieplatforms is niet de oorzaak van deze kwesties, maar het versterkt bestaande -oneerlijke- machtsverhoudingen. Het verandert ons in toeschouwers, en mishandeling in een schouwspel.Het resulteert in hate speech.

Vechten tegen hate speech

Terug naar dit onderwerp. Het debat over hoe om te gaan met schadelijke content online richt zich over het algemeen op twee argumenten, of oplossingen zo je wilt. De eerste is contentmoderatie, of het controleren van content, de tweede is counter speech, of tegenspraak.

Contentmoderatie

De relatie tussen overheden en de grote netwerkplatformen is ingewikkeld. Je mening over hoe deze platformen zouden moeten opereren en of ze zouden moeten worden gereguleerd hangt onder andere af van of je vindt dat een platform als Facebook of YouTube onderdeel is van het open internet of dat je ze gesloten, private ruimtes vindt. De waarheid ligt, natuurlijk, in het midden. Het zijn private ruimtes die gebruikt worden als publieke ruimtes en ze worden almaar groter en machtiger.

Geconfronteerd met deze situatie, en omdat ze willen voorkomen dat het lijkt of ze niets doen om schadelijke content tegen te gaan, dwingen overheden platforms om iets te doen - en gaan daarmee hun eigen verantwoordelijkheid uit de weg. Het outsourcen van publieke verantwoordelijkheid aan private ondernemingen - en de bijkomende vaagheid over wat deze verantwoordelijkheid inhoudt - is voor ontelbare redenen een slecht idee. Hier zijn vier van de belangrijkste redenen.

Om te voorkomen dat het lijkt of ze niets doen om schadelijke content tegen te gaan, dwingen overheden platforms om iets te doen - en gaan daarmee hun eigen verantwoordelijkheid uit de weg.

1. Platformen zullen over-censureren

Ten eerste moedigt het platformen aan om te voorzichtig te zijn (wettelijk en politiek) als het gaat over het materiaal dat gebruikers uploaden. Dat betekent dat ze het bereik van hun gebruiksvoorwaarden uit zullen breiden zodat ze elke content of elk account voor elke reden kunnen verwijderen. Dit zal zonder twijfel soms platforms helpen om materiaal te verwijderen die niet online zou mogen zijn. Maar het heeft ook al geleid tot het verwijderen van veel materiaal dat elk recht had om online te staan. Een recent voorbeeld van zo’n fout is het verwijderen van duizenden video's s van oorlogsmisdaden in Syrië door YouTube.

2. Multinationals beslissen wat goed en fout is

Ten tweede zal het reguleren van je vrijheid van meningsuiting door Amerikaanse multinationals ertoe leiden, als niet nu dan in de toekomst, dat niets wat je zegt zal worden toegestaan tenzij het binnen de grenzen van Amerikaanse moraliteit valt, of tenzij het de zakelijke belangen van Amerikaanse bedrijven helpt. Een andere mogelijke uitkomst: als Facebook ervoor kiest om mee te werken aan eisen van individuele landen - en waarom zouden ze niet? - zou het resultaat ook kunnen zijn dat alleen die stukken informatie worden toegestaan die acceptabel zijn voor elk van die landen.

We hebben al voorbeelden gezien van hoe dit zal gaan. Eerder dit jaar viel het de Britse vlogger Rowan Ellis op dat LGBTQ+-gerelateerde inhoud niet voorkwam in de “Restricted Mode” van YouTube. Dit leidde tot de opmerking van Ellis dat "er ergens in dat proces een vooroordeel zit dat LGBTQ+ gelijk stelt aan 'niet voor het hele gezin'."

Dit zijn geen ongelukjes. Ze zijn het resultaat van hoe deze systemen zijn ontworpen en door wie ze zijn ontworpen. Het is het resultaat van toenemende druk op platformen om iets te doen, hoe verkeerd dat iets ook moge zijn.

Dit zijn geen ongelukjes. Ze zijn het resultaat van hoe deze systemen zijn ontworpen en door wie ze zijn ontworpen. Het is het resultaat van toenemende druk op platformen om iets te doen, hoe verkeerd dat iets ook moge zijn.

3. Geprivatiseerde wetshandhaving zal echte wetshandhaving vervangen

Ten derde, het laten verwijderen van content door bedrijven is een vorm van geprivatiseerde wetshandhaving waarbij er nul sprake is van handhaving van de daadwerkelijke wet. Door dit te doen omzeil je het rechtssysteem en worden mensen die eigenlijk voor de rechter zouden moeten verschijnen, nooit berecht. Mensen wiens content ten onrechte wordt verwijderd hebben heel weinig manieren om zich hiertegen te verzetten.

4. We zullen kwetsbaarder worden

Tenslotte normaliseert dit een situatie waarin bedrijven ons kunnen reguleren op manieren waar overheden dit wettelijk niet kunnen, omdat bedrijven niet gebonden (of gehinderd) zijn door internationale wetgeving of nationale grondwetten.

Om het zachtjes te zeggen is deze oplossing nu, en hoogstwaarschijnlijk ook in de toekomst niet, geen doorslaand succes. Laten we kijken naar het andere voorstel, counter speech.

Counter speech

Dit argument komt neer op het geloof dat vrijheid van meningsuiting de oplossing is voor hate speech. We kunnen geen functionerende democratie hebben zonder vrijheid van meningsuiting, maar dit argument negeert de onderliggende onbalans in sociale macht, het systematische seksisme en racisme dat onze media, onze software en onze ideeën informeert.

Een voorbeeld. In 2015 publiceerde Breitbart een artikel waarin het Anita Sarkeesian en Zoë Quinn bekritiseerde voor het spreken op een evenement van de Verenigde Naties over online geweld tegen vrouwen. Breitbart schreef:

“Feministen proberen geweld en intimidatie te herdefiniëren zodat ook onwelwillende tweets en kritiek op hun werk eronder vallen. [...] Met andere woorden: iemand zei “you suck” tegen Anita Sarkeesian en nu moeten we het internet censureren. Wie zou zoiets hebben kunnen voorspellen? Het is het waard op te merken dat als Sarkeesians definitie klopt, Donald Trump het belangrijkste slachtoffer van cyber-geweld van de wereld is. Iemand zou hem dat moeten laten weten.”

Er gebeuren hier twee interessante dingen. Ten eerste zegt de schrijver dat wat deze vrouwen overkomt niet beschouwd zou moeten worden als geweld of intimidatie. Laten we een blik werpen op het soort tweets die Breitbart “onwelwillend” noemt. Hier zijn een paar van de 157 berichten die Sarkeesian in één week ontving op Twitter.

One Week of Harassment on Twitter".">

Anita Sarkeesian is een mediacriticus en blogger die in 2012 bekend werd om haar YouTube serie “Tropes vs. Women in Video Games”, waarin ze onderzoekt welke tropen er gebruikt worden in hoe vrouwelijke videogame personages worden neergezet. Hiervoor ontving ze verkrachtings- en doodsbedreigingen, haar accounts werden gehackt, haar persoonlijke informatie werd online gezet, haar Wikipedia pagina werd gevandaliseerd met racistische teksten en seksuele plaatjes, ze ontving tekeningen waarop ze verkracht werd, plekken waar ze zou spreken kregen bommeldingen, en één bijzonder creatieve man maakte een videospel genaamd “Beat Up Anita Sarkeesian”. Kan dat echt worden teruggebracht tot "someone saying 'you suck'"? Nee.

En dat komt gedeeltelijk door het tweede wat opvalt aan dit citaat, namelijk dat de schrijver het cyber geweld gericht op Anita Sarkeesian gelijk stelt aan het cyber geweld gericht op Donald Trump. Ik ben er zeker van dat Donald Trump flink wat gemene, of “onwelwillende”, tweets ontvangt, en we hebben het bewijs gezien dat Twitter hem ‘s nachts wakker houdt. Maar Donald Trump is een machtige, rijke, witte man. Hij bevindt zich in een positie waarin hij intimidatie simpelweg van zich af kan schudden, of het kan laten verdwijnen. Wanneer het gericht is op iemand als Sarkeesian, die geen machtige, rijke, witte man is, kan cyber geweld daadwerkelijk het leven tot stilstand brengen.

Niet alle stemmen zijn gelijk

Zoals Bruce Schneier het mooi zei: “[Technologie] vergroot macht in beide richtingen. Toen de machtelozen het Internet vonden hadden ze plotseling macht. Maar [...] uiteindelijk zagen ook de machtige reuzen het potentieel - en zij hebben meer macht om te vergroten.” We moeten erkennen dat zolang er structurele onbalans is in een gemeenschap niet alle stemmen gelijk zijn. En totdat ze gelijk zijn gaat tegenspraak nooit een oplossing zijn voor haatdragende taal. Dus ook deze oplossing zal tekort schieten.

Waarom design ertoe doet

Wat ons terugbrengt naar design. Net als dat het internet niet verantwoordelijk is voor haatdragende taal moeten we niet naar design kijken om het op te lossen. Maar design kan wel helpen bij het verzachten van de meer schadelijke effecten van onze communicatieplatformen.

Design beïnvloedt gedrag

Twee dingen over design. Ten eerste beïnvloedt design gedrag. Dit weten we. Je kan de invloed van design voelen in elk product en elke dienst die je gebruikt. Wie voelt er niet een golf van opwinding bij het tegenkomen van zoiets?

Design is politiek

Ten tweede: design is altijd politiek. Neem Parijs. In 1853 gaf Napoleon de opdracht aan Baron Haussman om een nieuwe stad voor hem te bouwen. Wat Haussmann creëerde was het nu iconische stadsplan met zijn weidse boulevards en prachtige zichtlijnen. Hij liet een uitstekend rioolsysteem aanleggen dat levens drastisch verbeterde. Maar hij sloopte ook 12.000 gebouwen, wat veel van de armste bewoners uit hun huizen dwong. Het nieuwe ontwerp van de stad diende sommigen meer dan anderen.

Ian Abbott">

Dichterbij, in Nederland, reflecteren stadsplanning en ontwerpen van huizen uit de jaren ‘50 de naoorlogse idealen van totale transparantie.

Tijdschrift Kunstlicht.">

Ik kwam op nog een voorbeeld toen Rihanna haar lijn van cosmetica lanceerde, Fenty Beauty. Het schudde de grote cosmeticabedrijven wakker omdat het de aandacht richtte op het feit dat ze, over het algemeen, producten maken voor een erg kleine groep mensen.

Dan is er ook nog, natuurlijk, onze favoriete nieuwe taal: emoji. Het Unicode Consortium is een groep mensen die ervoor zorgt dat als jij een letter indrukt op je toetsenbord iedere computer in de wereld weet welk karakter hij moet laten zien op het scherm. Ze doen dit ook voor emoji. Daarnaast beslissen zij welke emoji toegevoegd worden aan het emoji-alfabet en welke niet. Kijkend naar de beschikbare emoji, besloot ontwerper Mantas Rimkus dat geen ervan hem hielp zijn betrokkenheid bij de actualiteit uit te drukken. Hij startte het project "demoji", wat als doel heeft de complexiteit van onze wereld uit te drukken in emoji. Kunstenaar en onderzoeker Lilian Stolk vraagt aan kinderen om de emoji te ontwerpen die zij toe zouden willen voegen aan het emoji-alfabet en maakt ze vervolgens beschikbaar door middel van sticker apps. Een van de resultaten:

tearsofjoy.nl.">

Vernuftig ontwerp zou onze platformen kunnen redden

Er is een recent voorbeeld wat het belang van ontwerp laat zien voor onze platformen. In 2015 werd Coraline Ada Ehmke, een programmeur, schrijver en activist, benaderd door GitHub om aan te sluiten bij hun Community & Safety team. Dit team had de taak om "GitHub veiliger te maken voor gemarginaliseerde groepen en functionaliteit te creëren zodat producteigenaren beter hun communities konden beheren." Ehmke accepteerde het aanbod.

Ehmke had zelf op GitHub intimidatie ervaren. Een paar jaar geleden maakte iemand een stel repositories en gaf ze allen racistische namen. Deze persoon voegde vervolgens Ehmke toe als medewerker aan deze repositories, zodat deze racistische namen van de repositories te zien zouden zijn als je naar haar gebruikerspagina ging.

Een paar maanden na haar aantreden leverde Ehmke een feature op genaamd “repository uitnodigingen”: project uitnodigingen. Dit betekent simpelweg dat je niet iemand kunt toevoegen aan een project waar je aan werkt zonder hun toestemming. De intimidatie die zij had ervaren zou niemand anders meer overkomen. In plaats van de onzin weg te filteren of door een vervelend en waarschijnlijk nutteloos proces te gaan om de onzin te laten verwijderen, gaf Ehmke de gebruiker zelf de controle over haar eigen ruimte, en creëerde daarmee een situatie waarin de onzin nooit de kans krijgt om te materialiseren.

In plaats van de onzin weg te filteren of door een vervelend en waarschijnlijk nutteloos proces te gaan om de onzin te laten verwijderen, gaf Ehmke de gebruiker zelf de controle over haar eigen ruimte, en creëerde daarmee een situatie waarin de onzin nooit de kans krijgt om te materialiseren.

Ehmke voegde ook de functionaliteit “eerste bijdrage” toe, een kleine badge die een projectleider ziet naast de naam van een nieuwe bijdrager aan dat project. Het idee was dat het de projectleider zou aanmoedigen om extra vriendelijk te zijn tegen die persoon. De laatste functionaliteit waar ze aan werkte was een eenvoudige manier om een gedragscode aan je project toe te voegen. Best cool.

We moeten het beter doen

In ongeveer 9 weken tijd ontving Zoë Quinn 10.400 tweets met betrekking tot GamerGate. Dat is 7 tweets per uur, 24 uur per dag, 9 weken lang. Het waren geen aanmoedigende tweets. Hoewel vrouwen vaker intimidatie tegenkomen online is vrouwenhaat niet het enige probleem. Onze communicatieplatformen zijn vervuild met racisme, aanzetting tot haat, terroristische propaganda en Twitter-bot legers. We moeten hier iets aan doen.

Het hernoemen van “censuur” naar “contentmoderatie” en een handvol miljardenbedrijven de leiding geven is geen geweldig idee als we nog een toekomst willen waarin we enige vrijheid genieten.

De manieren waarop we hier mee omgaan zijn gewoonweg niet goed genoeg. Het hernoemen van “censuur” naar “contentmoderatie” en een handvol miljardenbedrijven de leiding geven is geen geweldig idee als we nog een toekomst willen waarin we enige vrijheid genieten. Vasthouden aan het naïeve idee dat het internet gelijke kansen geeft aan alle stemmen werkt ook niet. Wat we moeten doen is het internet open houden, onze vrijheid van meningsuiting veilig stellen en gebruikers beschermen. Ehmke heeft laten zien dat ontwerp kan helpen.

Wat jij kan doen

De volgende keer dat je voet zet op het internet: wees je bewust van de manieren waarop platformen je gedrag beïnvloeden. Stel overal vragen bij. Vraag voor wie een functie werkt en voor wie niet. Vraag wat voor soort gebruiker de ontwerper van een product graag wilt dat je bent. Wat verstopt het interface?

Als je een activist bent: laat het succes van je werk niet afhankelijk zijn van deze platformen. Laat het niet gebeuren dat Facebook, Google en Twitter poortwachter worden tussen jou en de leden van je gemeenschap, en sta niet toe dat je vrijheid van meningsuiting een regeltje wordt in een 10.000 woorden tellende “overeenkomst”. Wees net zo kritisch op de technologieGa naar toolbox.bof.nl voor alternatieve diensten of bezoek een Privacy Café bij jou in de buurt. die je gebruikt om je zaak vooruit te helpen als dat je bent op de mensen, lobbyisten, instituten, bedrijven en overheden waar je tegen vecht. De technologie die je gebruikt doet er toe.

Laat Facebook, Google en Twitter niet de poortwachter worden tussen jou en de leden van je gemeenschap, en sta niet toe dat je vrijheid van meningsuiting een regeltje wordt in een 10.000 woorden tellende “overeenkomst”.

Tenslotte, als je een ontwerper bent: wees je bewust van hoe je culturele en politieke voorkeuren je werk vormgeven. Bouw producten die betrokkenheid stimuleren in plaats van aandacht oogsten. Wees niet bang voor wrijving. En als je ideeën hebt hoe ontwerp kan helpen het internet te redden, laat van je horen.

Categories: everything

Wij zetten de strijd tegen zero rating door bij de rechter

Bits of freedom - Thu, 05/17/2018 - 07:30

Nederland was in 2012 het eerste land in Europa dat netneutralitiet in de wet vastlegde. De rest van Europa volgde. Toch lijkt het met netneutraliteit in Europa niet de goede kant op te gaan: steeds meer providers komen met initiatieven die jouw internetgedrag beïnvloeden. Zo ook T-Mobile. Daar gaan we iets aan doen.

Zero rating

Sinds de invoering van de Europese regels voor netneutraliteit, is er veel discussie over ‘zero rating’. Zero rating is de praktijk waarbij de aanbieder van internettoegang bepaald internetverkeer niet in rekening brengt. Er geldt dan een zogenaamd nultarief. Dit internetverkeer krijgt dus een voorkeursbehandeling boven het andere verkeer dat wel ten koste gaat van je databundel.

Wij zijn overtuigd dat de Europese regels de meeste vormen van zero rating verbieden. Een belangrijk uitgangspunt van netneutraliteit is namelijk de gelijke en niet-discriminerende behandeling van internetverkeer door je provider, ongeacht de diensten of applicaties die je gebruikt of aanbiedt via internet.

Het vorige kabinet was het hiermee eens en stelde zich op het standpunt dat de Europese regels een algemeen verbod op prijsdiscriminatie, waar zero rating een variant van is, bevatten. Die positie werd niet alleen gedeeld door de vorige regeringspartijen (VVD en PvdA); vrijwel over de gehele linie (o.a. CDA, D66, GroenLinks, SP) werd het belang van dit verbod benadrukt. Dat was hartstikke positief en bevestigde weer de unieke leiderschapsrol van Nederland op het gebied van netneutraliteit in Europa.

Verbod op zero rating onder druk

Daar leek onlangs verandering in te komen. In een recent overleg over de situatie rondom netneutraliteit in de VS, diende Kamerlid Alkaya (SP) een motie in met de oproep aan de regering om zich te blijven inspannen voor een verbod op zero rating. Staatssecretaris Keijzer (CDA) ontraadde, namens het kabinet, het steunen van deze motie. Gezien de eerdere positie van het vorige kabinet en alle betrokken partijen op dit onderwerp is deze draai opvallend.

Kamerlid Verhoeven (D66), die zich al lange tijd inzet voor netneutraliteit, wees er fijntjes op dat Nederland juist voet bij stuk moet houden en het signaal moet blijven afgeven dat men zero rating moet kunnen verbieden. Helaas was een deel van de regering (VVD, CDA) en de oppositie (PVV, SGP, 50 Plus) het hiermee niet eens en is de motie verworpen.

Ook vanuit een andere hoek staat het verbod op zero rating in Nederland onder druk. In een zaak tussen de telecomwaakhond ACM en T-Mobile begin vorig jaar oordeelde de Nederlandse rechter dat de Europese regels geen algemeen verbod op zero rating zou bevatten. Op deze uitleg van Europese regels valt veel af te dingen en het had voor de hand gelegen dit voor te leggen aan de hoogste Europese rechter in Luxemburg. De ACM ging echter niet in hoger beroep tegen deze uitspraak van de rechtbank.

Wij blijven ons verzetten

We geven echter niet zo makkelijk op en vroegen de ACM dan ook om alsnog handhavend op te treden tegen T-Mobile's dienst "Datavrije Muziek". Met deze dienst geeft T-Mobile bepaalde muziekstreamingdiensten een voorkeursbehandeling boven andere diensten. Daarmee staan alle muziekstreamingdiensten die niet op het lijstje van T-Mobile staan op achterstand. Het is een typisch voorbeeld van zero rating die op het eerste oog fijn lijkt voor de abonnees van T-Mobile maar bij nader inzien slecht is voor alle internetgebruikers.

De ACM weigerde handhavend op te treden en ook ons bezwaar wees ze af. Nu gaan we in beroep. Dit betekent dat de rechter zich over ons handhavingsverzoek en de beslissing van ACM zal moeten buigen.

Ons beroep bestaat uit twee delen.

Het eerste deel gaat over de vraag of de Europese regels het toestaan dat T-Mobile zero rating toepast op bepaalde diensten die aan haar zelf bedachte regels voldoen. De ACM lijkt daar vanuit te gaan op basis van een interpretatie van de Europese regels waar we het niet mee eens zijn. Volgens ons is het door een provider voortrekken van een klein groepje van diensten door het internetverkeer hiervan niet in rekening te brengen wel degelijk in strijd met de Europese norm om internetverkeer gelijk te behandelen.

Het tweede deel gaat over de vraag of T-Mobile met "Datavrije muziek" de rechten van eindgebruikers beperkt en dus in strijd is met de Europese regels die netneutraliteit beschermen. Ook hier weer vindt ACM van niet en zijn wij het daar niet mee eens. Als providers bepaalde diensten voortrekken, beperken ze de vrijheid van alle internetgebruikers om ongemoeid diensten af te nemen of aan te bieden.

Bovendien ondermijnen dit soort initiatieven waarbij men moet voldoen aan allerlei technische en juridische voorwaarden het innovatieve karakter van internet. Het feit dat elke computer en elke dienst voor elke gebruiker in principe even makkelijk bereikbaar is zonder dat aan allerlei zelfbedachte regels van internetproviders moet worden voldaan, maakt het internet immers zo uniek en innovatief. We moeten voorkomen dat deze unieke eigenschap verloren gaat doordat providers als poortwachter zelf gaan bepalen wie wel of geen voorkeursbehandeling krijgt.

Blijf op de hoogte

Het is nu wachten op de zittingsdatum en de reactie van de ACM en T-Mobile. Schrijf je in op onze nieuwsbrief als je op de hoogte wilt worden gehouden!

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Lees meer over onze inspanningen voor de bescherming van netneutraliteit

Categories: everything

Op 7 juni staan we bij de rechter om de sleepwet te stoppen

Bits of freedom - Wed, 05/16/2018 - 17:26

7 juni om 10.00 uur is het dan helaas zo ver. Dan zullen we samen met een grote coalitie van maatschappelijke organisaties en bedrijven voor de rechter staan om te eisen dat belangrijke delen van de sleepwet niet meer worden toegepast.

We vragen de rechter: laat het kabinet eerst naar het parlement luisteren

Na het referendum heeft het kabinet er voor gekozen om de wet aan te passen. Helaas wijzigen de aangekondige wetswijzigingen nauwelijks iets. Maar belangrijker nog: het kabinet heeft besloten om de wet per 1 mei in te laten gaan, zonder dat de Tweede en Eerste Kamer zich over de aangekondigde wetswijzigingen hebben kunnen uitspreken.

Dat vinden wij heel vreemd, want de normale gang van zaken is dat deze kamers de kans krijgen om de wet aan te scherpen. Door de wet nu al in te laten gaan heeft het kabinet voor zijn beurt gesproken.

Wij vinden dat onterecht. Deze wet is te verstrekkend, te belangrijk en de inbreuk op onze grondrechten te groot om het zorgvuldige, parlementaire proces te verstoren.

We vragen om een deel van de wet te schorsen

We hebben het al vaker gezegd: we zijn niet tegen de wet. We zijn tegen bepaalde delen van de wet, namelijk die waarmee de AIVD en de MIVD de mogelijkheid krijgen om grootschalig data te verkrijgen en die gegevens onbekeken uit te wisselen met andere geheime diensten. We denken dat die delen in strijd zijn met onze grondrechten.

Maar er is meer. We denken ook dat die delen van de wet nog aangepast kunnen worden door de Tweede en Eerste Kamer. Daarom vragen we aan de rechter: zorg ervoor dat de delen die in strijd zijn met onze grondrechten niet gebruikt mogen worden totdat de Tweede en Eerste kamer zich over de wetswijzigingen hebben uitgesproken. Dus: zorg ervoor dat het kabinet de juiste volgorde aanhoudt.

De zitting

Samen met de coalitie van partijen die met ons naar de rechter stapt, en de advocaten, hebben we deze punten uiteengezet in de dagvaarding. Op 7 juni staan we om 10.00 uur bij de rechter om onze zaak te bepleiten. Omdat het een kortgeding is zal de rechter snel uitspraak doen.

Wil je dat we tegen deze wet kunnen blijven strijden? Word dan donateur en steun ons werk!

Categories: everything

De week van algoritme audits, Belastingdienst fails en 845 Insta’s per seconde

Bits of freedom - Sat, 05/12/2018 - 00:44

Dit zijn de interessante, ontroerende, zorgwekkende en/of hilarische linkjes over internetvrijheid die ik deze week graag met je deel.

Wanneer is een algoritme eerlijk?

Hoe weet je nou zeker dat een algoritme eerlijk is? Misschien wel door er een externe auditor ernaar te laten kijken. Cathy O'Neil (die het fantastische boek Weapons of Math Destruction schreef) helpt bedrijven door te checken of ze goed hebben nagedacht over wat de impact van hun datamanipulaties zou kunnen zijn. Wired beschrijft hoe O'Neil het algoritme van RentLogic onder loep nam. Mooi voorbeelden van hoe bevooroordeeld algoritmes kunnen zijn vind je in het (beetje commerciële) artikel van ConceptNet dat uitlegt op welke manieren word vectors (technologie om de betekenis van een tekst te achterhalen) de mist in kunnen gaan. Als zo'n standaard word vector-systeem bijvoorbeeld de volgende analogie moet afmaken: "man staat tot vrouw als winkelier staat tot...", dan wordt daar al snel "huisvrouw" van gemaakt. De EFF heeft dus niet voor niets een blogpost online gezet met vijf vragen die je jezelf moet stellen voordat je besluit om een algoritme in te zetten. Ze variëren van "Is het algoritme eerlijk?" tot "Hebben de mensen die geraakt worden door het systeem invloed op haar beslissingen?"

Want to Prove Your Business Is Fair? Audit Your Algorithm (Jessi Hempel/Wired)

ConceptNet Numberbatch 17.04: better, less-stereotyped word vectors (Rob Speer/ConceptNet)

Math Can’t Solve Everything: Questions We Need To Be Asking Before Deciding an Algorithm is the Answer (Jamie Williams en Lena Gunn/EFF)

T = AVG - 2 weken

Over twee weken gaan de nieuwe Europese privacyregels in. Tot mijn verbazing kwam ik er afgelopen week achter dat de Belastingdienst niet op tijd klaar gaat zijn met haar aanpassingen om aan de wet te voldoen (Kamerlid Pieter Omtzigt stelde hier kritische vragen over). Even de cynische grappen daargelaten over wat er gebeurt als je niet op tijd je belasting betaalt, is het echt onverteerbaar dat de overheid zich niet aan de wet lijkt te gaan houden. Je zou bijna denken dat de Belastingdienst er al stiekem rekening mee houdt dat de Autoriteit Persoonsgegevens voorlopig nog niet de capaciteit zal hebben om de wet goed te handhaven. Op NU.nl:

De waakhond zegt klaar te zijn om de wet te gaan handhaven, maar vreest wel dat zijn budget niet toereikend is.

Kamervragen Omtzigt: hoever is de Belastingdienst met privacywet AVG? (RTL Nieuws)

'Nederlandse privacywaakhond te klein voor handhaven EU-privacywet AVG' (NU.nl)

Vals beschuldigd door gezichtsherkenning

Als ik in een dystopische stemming ben, dan maak ik me zorgen over hoe snel het gebruik van gezichtsherkenning toeneemt in de maatschappij. Onderstaand verhaal laat één van de problemen zien: het aantal false positives is gigantisch: tijdens de Champions League finale in Cardiff werden er vorig jaar bijvoorbeeld 173 gezichten correct gematcht en en 2.297(!) gezichten valselijk beschuldigd als verdacht.

Facial Recognition Tech Is Creepy When It Works—And Creepier When It Doesn’t

Deze links elke week in je mailbox?

Geef hier je e-mailadres op om deze lees-, luister en kijktips elk weekend in je inbox te ontvangen.

.mailpoet_hp_email_label{display:none;}#mailpoet_form_4 .mailpoet_form { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_paragraph { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_text_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_textarea_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_select_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_radio_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_checkbox_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_list_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_date_label { display: block; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_text, #mailpoet_form_4 .mailpoet_textarea, #mailpoet_form_4 .mailpoet_select, #mailpoet_form_4 .mailpoet_date { display: block; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_checkbox { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_validate_success { color: #468847; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_validate_error { color: #b94a48; } Laat dit veld leeg

E-mail *

Check your inbox or spam folder to confirm your subscription.

Menselijke interactie uitbesteden aan computers

Op het Google I/O festival presenteerde Google een boel nieuwe software. De meeste aandacht was er voor een bijna futuristische demo waarin een computer op compleet natuurlijke wijze telefonisch een afspraak bij de kapper maakt voor haar gebruiker. Als je het nog niet hebt gezien, dan moet je dat echt even doen:

https://www.bof.nl/wp-content/uploads/2018/05/google-duplex-demo.mp4

Hoewel ik, net als veel andere mensen, een beetje ongelukkig werd van het idee dat je in de toekomst wellicht met een computer moet gaan communiceren die doet als het een mens is, was ik tegelijkertijd gefascineerd door het scifi-effect: we zijn nu écht dichtbij het moment waarop wij onze computers als een soort zelfstandige agent voor ons de wereld in kunnen sturen. Toch moet ik zeggen dat mijn ervaringen met de virtuele afspraakassistent Amy (van een vriend die op die manier graag zijn afspraken maakt) toch vooral erg matig zijn.

Ben Thompson vindt deze demo een illustratie van het feit dat er twee strategieën zijn voor technologiebedrijven: die van Google en Facebook is om jouw zoveel mogelijk van je domme werk uit handen te nemen, terwijl Apple en Microsoft erop mikken om jouw competenties uit te breiden en je creativiteit te versterken, of zoals Steve Jobs het zei: "The computer is the bicycle of the mind".

Google Duplex: An AI System for Accomplishing Real-World Tasks Over the Phone (Yaniv Leviathan en Yossi Matias/Google AI Blog)

Tech’s Two Philosophies (Ben Thompson/Stratechery)

845 Instagram posts per seconde

Check Internet Live Stats voor hele vette visualisaties van hoe verschrikkelijk veel het internet gebruikt wordt. Check ook vooral de 1 second-link om te zien hoeveel tweets, e-mails, GB's, Youtube videos, etc. er per seconde door de bijna 4 miljard internetgebruikers verstookt worden. Joana Moll gebruikt dit soort data om te laten zien hoeveel ton CO2 er door ons gebruik van Google per seconde uitgestoten wordt (schrik niet... 😲).

Internet Live Stats

CO2GLE (Joana Moll)

Volgende week verschijnt er geen editie van 'De week van'. De week erna (25 of 26 mei) weer wel...

Categories: everything

Vrijheid EXPOsed op 5 mei: live!

Bits of freedom - Sat, 05/05/2018 - 13:30

Vandaag kun je op alle 14 Bevrijdingsfestivals in Nederland vrijwilligers van Bits of Freedom vinden bij de installatie "Vrijheid EXPOsed". Vrijheid EXPOsed is een informatiezuil en serious game in één. Bezoekers wanen zich in de toekomst en blikken terug op een tijd waarin privacyschendingen nog wél de normaalste zaak van de wereld waren. Zo ziet dat eruit.

Waarom we dit doen

Op 5 mei vieren we dat we in een open, vrije, democratische rechtsstaat leven. Dat is ook in Nederland geen vanzelfsprekendheid. Digitale technologie geeft burgers veel vrijheid, maar maakt het ook makkelijker voor de overheid en het bedrijfsleven om inbreuk te maken op onze privélevens. Communicatievrijheid en privacy —twee essentiële grondrechten— komen daardoor bijzonder vaak in het gedrang.

We worden online getracked en geprofileerd door bedrijven, en met behulp van de data die over ons wordt verzameld, worden we gediscrimineerd. Onschuldige burgers zijn, bijvoorbeeld door de nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten (de "sleepwet"), steeds vaker in het vizier van de overheid. Dit leidt tot zelfcensuur en beperkt de vrijheid voor afwijkende opvattingen die juist zo essentieel zijn voor een vitale democratische rechtsstaat. Onze grote afhankelijkheid van onze digitale infrastructuur maakt ons ook op nieuwe manieren kwetsbaar voor criminelen.

Bits of Freedom zorgt ervoor dat de rechten en vrijheden die we in de loop van eeuwen hebben opgebouwd, in deze digitale wereld fier overeind blijven staan. Want het is inderdaad geen vanzelfsprekendheid dat we in een open, vrije, democratische rechtsstaat leven. Welke bijdrage lever jij?

Vrijwilligen

Doneren

https://www.bof.nl/wp-content/uploads/2018/04/BoF-Vrijheid-EXPOsed-30sec-ExportSoundLevel.mp4
Categories: everything

De week van permission marketing, domain fronting en wifi propaganda

Bits of freedom - Fri, 05/04/2018 - 18:45

Dit zijn de interessante, ontroerende, zorgwekkende en/of hilarische linkjes over internetvrijheid die ik deze week graag met je deel.

Amerikanen en de Europese privacyregels

Aan het aantal mailtjes van theaters en restaurants met de vraag of je alsjeblieft nog steeds hun nieuwsbrief wilt blijven ontvangen heb je het vast al gemerkt: de nieuwe Europese privacyregels komen nu heel dichtbij. Ook in Amerika moeten ze daar rekening mee houden. In The Register staat een heerlijk cynisch stuk over de incompetente wijze waarop ICANN dit heeft aangepakt. Na jaren niets gedaan te hebben aan de privacy-onvriendelijke manier waarop zij afdwingen dat bepaalde domeinnamen geregistreerd moeten worden (met name vanwege Amerikaanse auteursrecht belangen), hebben ze nu geen tijd meer om een oplossing te vinden. Hun op consensus gebaseerde multistakeholder model helpt daar ook niet echt bij. Ze dachten wel even uitstel te kunnen krijgen van de Europese toezichthouders, maar die hebben inmiddels fijntjes uitgelegd dat dit juridisch totaal onmogelijk is.

Europe fires back at ICANN's delusional plan to overhaul Whois for GDPR by next, er, year (Kieren McCarthy/The Register)

Marketing-goeroe Seth Godin ziet deze nieuwe regels juist als een kans. Volgens hem legt Europa in de wet vast wat hij 20 jaar geleden al als advies opschreef in zijn boek Permission Marketing. De kortst mogelijk samenvatting van dat advies is: Ask first. Het heeft geen zin en het is niet duurzaam om de aandacht te trekken van mensen die daar helemaal geen behoefte aan hebben.

GDPR and the marketer's dilemma (Seth Godin)

Amazon en Google zorgen ervoor dat Signal zich niet meer kan verstoppen

In landen waar de veilige chat-app Signal verboden en geblokkeerd is (zoals bijvoorbeeld Egypte en Qatar) was konden mensen Signal toch gebruiken. Dat kwam omdat Signal gebruikt maakte van domain fronting via de cloud-diensten van Google. Hierdoor leek het voor de Egyptische overheid alsof er verkeer naar google.com ging, terwijl het eigenlijk stiekem Signal verkeer was. Zo'n overheid kan dat dus niet blokkeren zonder ook google.com voor al haar inwoners onbeschikbaar te maken. Toen Google domain fronting uitschakelde is Signal overgestapt naar de diensten van Amazon. Zodra Amazon dat door had, ging bij hun ook de domain fronting-stekker eruit. Moxie Marlinspike legt op het Signal-blog uit dat het op deze manier wel heel moeilijk wordt om veilige communicatie aan te bieden in landen waar de overheid dat liever niet wil. Ook Tor, nodig om anoniem het net op te gaan, is in veel landen afhankelijk van domain fronting en maakt zich zorgen over wat de acties van Google en Amazon gaan betekenen voor het open web en voor de mensenrechtenactivisten die daar afhankelijk van zijn.

Amazon threatens to suspend Signal's AWS account over censorship circumvention (moxie0/Signal)

Domain Fronting Is Critical to the Open Web (steph/Tor Blog)

Waarom je je laptop nooit uit het oog moet verliezen

Micah Lee wordt vaak door activisten gevraagd om te checken of iemand hun laptop heeft besmet om daarna mee te kunnen kijken. Om meer te leren over de methoden van de geheime diensten en van criminelen nam hij twee jaar lang een laptop mee op reis die fungeerde als honeypot. Hij liet de laptop bijvoorbeeld altijd op en bloot in zijn hotelkamer op tafel staan. Voor en na elke reis maakte hij een kopie van de BIOS en de harde schijf en kon zo zien of er iets veranderd was. Hoewel hij in die twee jaar niets vond, is het interessant om te zien hoe hij tot de conclusie komt dat er in principe eindeloos veel manieren zijn waarop zijn laptop gemanipuleerd had kunnen worden zonder dat hij dat ooit had kunnen ontdekken.

It’s Impossible to Prove Your Laptop Hasn’t Been Hacked. I Spent Two Years Finding Out (Micah Lee/The Intercept)

Deze links elke week in je mailbox?

Geef hier je e-mailadres op om deze lees-, luister en kijktips elk weekend in je inbox te ontvangen.

.mailpoet_hp_email_label{display:none;}#mailpoet_form_4 .mailpoet_form { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_paragraph { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_text_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_textarea_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_select_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_radio_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_checkbox_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_list_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_date_label { display: block; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_text, #mailpoet_form_4 .mailpoet_textarea, #mailpoet_form_4 .mailpoet_select, #mailpoet_form_4 .mailpoet_date { display: block; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_checkbox { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_validate_success { color: #468847; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_validate_error { color: #b94a48; } Laat dit veld leeg

E-mail *

Check your inbox or spam folder to confirm your subscription.

Dankzij de smartphone...

Vanaf volgend jaar blijven meer mensen via 'stories' op de hoogte van wat hun vrienden doen dan via een 'feed'. Ian Bogost schreef naar aanleiding van dat nieuwsfeit een analyse van de story als nieuw mediaformaat dat gemaakt is voor en alleen maar kan leven op de smartphone. Het is volgens hem nu de 'rechthoek' die onze ervaring van de wereld vormgeeft:

A Story is the illusion of what your smartphone saw. Or better, of what the hybrid you-and-your-smartphone saw—as if there was a you without a smartphone, anymore.

Why 'Stories' Took Over Your Smartphone (Ian Bogost/The Atlantic)

Tinder is ook een applicatie die alleen maar op de smartphone kan leven. In Quartz beschrijft Chloe Rose haar absurde ervaringen als een zogenaamde 'closer', iemand die tegen betaling voor telefoonnummers potentiële matches regelt voor online daters. Hoe weet je zeker dat de persoon met wie je denkt dat je aan het flirten bent ook daadwerkelijk die persoon is?

You could be flirting on dating apps with paid impersonators (Chloe Rose Stuart-Ulin/Quartz)

WiFi propaganda

Ik hou van subversieve technologische kunst zoals deze Hot Ninja van de mediakunstenaar ::vtol:: (Dimitri Morozov). Met dit apparaatje kun je "propaganda" verspreiden via de WiFi-standaard. Je kunt drie netwerken tegelijkertijd starten en met de namen van die netwerken je boodschap overbrengen aan mensen die dat als pop-up ("er zijn open netwerken beschikbaar") op hun telefoon te zien krijgen. Je kunt zelfs een webpagina maken voor de mensen die besluiten om met je netwerk te verbinden. Wat ik er mooi aan vind is dat het laat zien dat echt decentrale technologie nog steeds mogelijk is: apparaten kunnen peer-to-peer met elkaar verbinden.

Hot Ninja (::vtol::)

Categories: everything

Vrijheid EXPOsed op jouw Bevrijdingsfestival!

Bits of freedom - Tue, 05/01/2018 - 15:37

Op 5 mei kun je op elk Bevrijdingsfestival in Nederland vrijwilligers van Bits of Freedom vinden bij de installatie "Vrijheid EXPOsed". Vrijheid EXPOsed is een informatiezuil en serious game in één. Bezoekers wanen zich in de toekomst en blikken terug op een tijd waarin privacyschendingen nog wél de normaalste zaak van de wereld waren. Bekijk alvast de teaser en vind ons op jouw Bevrijdingsfestival!

https://www.bof.nl/wp-content/uploads/2018/04/BoF-Vrijheid-EXPOsed-30sec-ExportSoundLevel.mp4

Meer over Vrijheid EXPOsed

Categories: everything

1 mei 2018: de dag dat de sleepwet in werking treedt, maar misschien ook de laatste 1 mei dat deze wet er is

Bits of freedom - Tue, 05/01/2018 - 00:01

Vandaag treedt de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2017 in werking. Bij ons staat die wet beter bekend als de sleepwet. Ondanks jarenlange kritiek vanuit de hele maatschappij en een referendum waarin de stem van de burger nog eens fijntjes te horen was, is de wet een feit. Maar ook al kan de wet vanaf vandaag worden toegepast, klaar zijn we nog lang niet.

Het voelt wel gek: na vijf jaar nadenken over de wet, na vijf jaar heftige discussie, zowel voor als achter de schermen, is het dan zo ver: de sleepwet treedt in werking. Dat betekent dat vanaf vandaag de nieuwe regels voor de geheime diensten gelden. Met weliswaar meer controle op de geheime diensten, maar ook nieuwe bevoegdheden. Het sleepnet dat we uit alle macht hebben proberen tegen te houden, is er nu. Laten we eerlijk zijn: dat maakt van vandaag voor ons geen leuke dag.

Tegelijkertijd zijn we ook, niet in de laatste plaats dankzij het referendum, heel positief gestemd. We zijn ervan overtuigd dat deze wet nog steeds beter kan worden. En dat de wet zoals die er nu ligt bij de rechter van tafel zal worden geveegd.

Het is een nieuwe wet, maar dat maakt het nog geen goede wet.

We horen het vaak: de wet is beter dan in 2002, want er zijn meer waarborgen. Dat klopt. Het toezicht wordt een stuk beter. Daar zijn we dan ook blij mee. Maar dat was nooit het punt. Het punt was altijd dat de wet zoals die werd aangenomen gewoon niet goed genoeg is. Het op grote schaal ongericht data kunnen verzamelen is voor ons principieel een groot probleem. Daar zijn geen waarborgen tegen opgewassen. Het is bijvoorbeeld heel goed dat er snel moet worden gekeken of data moet worden verwijderd. Maar je hebt er niets aan als data die überhaupt niet verzameld hoort te worden relatief snel wordt weggegooid.

Als we dan kijken naar de toezeggingen die naar aanleiding van het referendum zijn gedaan, dan wordt er niets aan het echte probleem gedaan. Die kans is er nog wel, want er zijn wetswijzigingen aangekondigd. De Tweede en de Eerste Kamer hebben dus een nieuwe kans om onze grondrechten beter te beschermen.

1 mei is de dag waarop we opnieuw met elkaar besluiten dat deze wet beter moet, kan en zal worden

We kunnen deze wet niet zomaar accepteren

En dat is hard nodig. We vinden dat deze wet op het gebied van onze grondrechten een onvoldoende krijgt en dat hoort niet. We zullen ons dus in blijven zetten voor onze grondrechten. Eerst via een kortgeding bij de rechter, om te zorgen dat de wet wordt gepauzeerd totdat de Tweede en Eerste Kamer zich over de wijzigingen hebben uit kunnen spreken. Daarbij zullen we ook opnieuw onze zorgen en verbetervoorstellen onder de aandacht van de Kamerleden brengen. En mocht dat allemaal niet helpen, als blijkt dat deze wet nog steeds een onvoldoende krijgt, dan is het waarschijnlijk tijd om de wet aan de rechter voor te leggen. Laten we hopen dat het niet nodig is, maar wij zullen altijd blijven streven naar een land en een geheime dienst met een wet die past bij onze samenleving: open, vrij en gericht op de bescherming van onze grondrechten.

Dat maakt van 1 mei niet alleen maar een treurige dag. Het is ook een dag waarop we weten waar we het voor doen. Het is ook een dag waarop we opnieuw met elkaar besluiten dat deze wet beter moet, kan en zal worden.

Wil je dat we tegen deze wet kunnen blijven strijden? Word dan donateur en steun ons werk!

Categories: everything

De week van hippie good intentions, KvK datahandel en een onveilige haven voor sekswerkers

Bits of freedom - Fri, 04/27/2018 - 18:11

Dit zijn de interessante, ontroerende, zorgwekkende en/of hilarische linkjes over internetvrijheid die ik deze week graag met je deel.

Het internet zegt sorry

Het gebeurt steeds vaker dat de mensen die een belangrijke rol speelden bij de ontwikkeling van het internet (of beter: het web) hun excuses maken voor wat het nu geworden is. Ethan Zuckerman zei bijvoorbeeld al een keertje "sorry" voor de popup-advertentie. Noah Kulwin bracht voor Select All een aantal van deze mensen bij elkaar en bespreekt met hen in 15 stappen hoe het mis heeft kunnen gaan met deze mix van "hippie good intentions" en "capitalism on steroids". Het verhaal laat vanuit een heel Amerikaans perspectief zien dat groei belangrijker is geworden dan het delen van kennis. Daarom vond ik het bijbehorende interview met Katherine Maher, directeur van Wikimedia, het interessanst: zij durft nog wel een visie te schetsen waarin het internet een publieke ruimte is met vrije toegang tot kennis.

The Internet Apologizes... (Noah Kulwin/Select All)

‘There Is No Public Internet, and We Are the Closest Thing to It’ (Noah Kulwin/Select All)

Versleuteling verzwakken kan niet op een veilige manier

Ik schrok wel een beetje van het artikel van Steven Levy in de Wired over de ideeën van Ray Ozzie over hoe je opsporingsdiensten op een veilige manier toegang kunt geven tot versleutelde mobiele telefoons. Dit soort verhalen normaliseren namelijk het verhaal van de opsporingsdiensten dat cryptografen gewoon beter hun best moeten doen om te bedenken hoe de overheid toegang kan krijgen tot versleutelde informatie. Gelukkig maakt Matthew Green meteen duidelijk wat er mis is met Ozzie's (op Key Escrow gebaseerde) plannen: je hebt een veilige processor nodig die na jaren van proberen nog steeds niet bestaat én je moet ervan uitgaan dat honderden telefoonmakers nooit een foutje in hun beveiligingspraktijk zullen gaan maken. Lees voor meer achtergrond ook vooral het Keys under Doormat-rapport waarin een A-list van beveiligingsonderzoekers uitlegt hoe achterdeurtjes in versleuteling de maatschappij echt alleen maar onveiliger kunnen maken.

Cracking the Crypto War (Steven Levy/Wired)

A few thoughts on Ray Ozzie’s “Clear” Proposal (Matthew Green)

Keys Under Doormats: Mandating insecurity by requiring government access to all data and communications

3 eurocent per gecheckte Facebookpost

In de Volkskrant stond een ontluisterend verhaal van een Nederlandse content moderator die in Berlijn was ingehuurd om voor Facebook te beslissen wat er wel en niet op hun platform kan blijven staan. Hij moest dat doen op basis van de "community standards" van Facebook (eigenlijk zouden ze "corporate standards" moeten heten, het is immers Facebook die de regels bepaalt, niet de community). Hij krijgt steeds 12 seconden de tijd om van een stukje content te bepalen of het aan de regels voldoet en ziet voor € 8,90 per uur en zonder goede psychologische begeleiding de meest verschrikkelijke dingen langskomen. Het artikel laat zien hoe arbitrair en problematisch de regels van Facebook zijn. Wat terrorisme is wordt bepaald door de lijst van het Amerikaanse ministerie van Buitenlands Zaken, in Turkije worden politieke boodschappen van het platform verwijderd en in Myanmar mocht er niet worden verwezen naar de bedreigde Rohingya, terwijl de officiële pagina van het leger (beschuldigt van het etnisch zuiveren van de Rohingya) gewoon online kon blijven staan.

Hoe de techreus haat (niet) filtert (Tom Kreling, Huib Modderkolk en Maartje Duin/de Volkskrant)

Deze links elke week in je mailbox?

Geef hier je e-mailadres op om deze lees-, luister en kijktips elk weekend in je inbox te ontvangen.

.mailpoet_hp_email_label{display:none;}#mailpoet_form_4 .mailpoet_form { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_paragraph { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_text_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_textarea_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_select_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_radio_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_checkbox_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_list_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_date_label { display: block; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_text, #mailpoet_form_4 .mailpoet_textarea, #mailpoet_form_4 .mailpoet_select, #mailpoet_form_4 .mailpoet_date { display: block; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_checkbox { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_validate_success { color: #468847; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_validate_error { color: #b94a48; } Laat dit veld leeg

E-mail *

Check your inbox or spam folder to confirm your subscription.

Geen veilige haven meer voor sekswerkers

In de Verenigde Staten is op 11 april de Stop Enabling Sex Traffickers Act (SESTA) aangenomen. Doel van de wetgeving is om mensenhandel te voorkomen door online platforms verantwoordelijk te maken voor de seksueel getinte content die er op hun sites gepubliceerd wordt. Maar de wetgeving is zo repressief dat het sekswerkers over de hele wereld raakt en in veel gevallen onveiliger maakt. In deze aflevering van de podcast Reply All praat host PJ Vogt met sekswerkers die de negatieve gevolgen hebben ervaren van het afsluiten van Backpage, de online advertentiesite waar ze eerder hun klanten konden vinden.

#119 No More Safe Harbor (Reply All)

De Kamer van Koophandel als datahandelaar

De NOS ontdekte dat adverteerders contactgegevens van mensen binnen bepaalde beroepsgroepen opkopen bij de Kamer van Koophandel (KvK) en die vervolgens uploaden naar Facebook om via dat platform te adverteren naar deze mensen (en naar Lookalike Audiences). Verbazing alom: bij het publiek vanwege de schaamteloosheid waarmee dit gebeurt en bij de KvK omdat ze dit al jaren zo doen (pro-tip aan de PR-adfeling, dat vindt het publiek al jaren een matige rechtvaardiging van onethisch gedrag). Sander Heijne legt in De Correspondent de vinger op de zere plek: deze datahandel is het gevolg van een gebrek aan publieke financiering voor publieke diensten. Hij vermeldt overigens wel abusievelijk dat Facebook de data van de KvK zou hebben gekocht. Dat klopt niet: Facebook betaalt niets aan de KvK. Sterker nog, je zou zelfs kunnen zeggen dat Facebook door de adverteerders betaald wordt om de data te ontvangen.

Wat ik me steeds afvraag is waarom het bijhouden en ontsluiten van een register van Nederlandse bedrijven ongeveer 180 miljoen euro per jaar moet kosten (ongeveer 65 euro per geregistreerd bedrijf!)? Daarnaast denk ik dat het inzicht geven in het register de KvK altijd kwetsbaar maakt voor datahandel. Moeten we niet naar een model waar het geregistreerde bedrijf per inzage toestemming geeft of naar een gelimiteerd aantal gronden op basis waarvan je data bij de KvK mag inzien?

De datahandel van de Kamer van Koophandel leert: publieke diensten kosten nou eenmaal geld (Sander Heijne/De Correspondent)

Foto's fixen met kunstmatige intelligentie

Binnenkort zit er dit soort kunstmatige intelligentie in onze foto-editing tools. De democratisering van visuele manipulatie komt met rasse schreden onze kant op!

Gifje (en link) via prosthetic knowledge

New AI Imaging Technique Reconstructs Photos with Realistic Results (Nvidia)

Categories: everything

Rapport stelt internationale samenwerking inlichtingendiensten aan de kaak

Bits of freedom - Tue, 04/24/2018 - 14:40

De burgerrechtenorganisatie Privacy International komt vandaag met een uitgebreid rapport over de internationale samenwerking tussen geheime diensten. Wat blijkt? De waarborgen en het toezicht hierop vertonen nog veel gebreken.

Dat geheime diensten internationaal met elkaar samenwerken is maar goed ook. Dreigingen houden immers niet op bij de grens. Maar dat mag niet beteken dat de waarborgen en het toezicht op geheime diensten die nationaal gelden ophouden zodra inlichtingen de grens over gaan. Uit dit rapport, op basis van internationaal vergelijkend onderzoek, komt dit beeld helaas wel naar voren.

Geheime samenwerkingsovereenkomsten

Waar we bij andere internationale samenwerkingsvormen tussen overheden transparante, gezamenlijke regels afspreken, werkt men in de inlichtingenwereld internationaal samen op basis van vele geheime samenwerkingsovereenkomsten. Overeenkomsten die niet, zoals bijvoorbeeld internationale verdragen, langs de wetgever gaan, juridisch bindend of openbaar zijn.

Privacy International stelt deze juridische basis voor samenwerking terecht aan de kaak in haar rapport en komt met een lange lijst van verbeterpunten voor zowel wetgevers, regeringen, geheime diensten en de toezichthouders.

Toezicht houdt op bij de grens

Er zitten ook ook beperkingen aan het toezicht op de internationale samenwerking tussen geheime diensten. Het toezicht is immers nationaal geregeld. En waar de diensten zelf – bijvoorbeeld binnen de EU – steeds intensiever zijn gaan samenwerken, staat de internationale samenwerking tussen toezichthouders nog in de kinderschoenen. Daar valt echt nog een inhaalslag te maken.

Nederlandse toezichthouder ook kritisch

De conclusies en aanbevelingen uit het rapport van Privacy Internationaal staan niet op zichzelf. Een kleine maand geleden kwam ook de Nederlandse toezichthouder op de geheime diensten, de CTIVD, met een rapport over de internationale samenwerking tussen de AIVD en buitenlandse diensten.

Ook de CTIVD merkt in zijn rapport terecht op dat aanvullende waarborgen en beter toezicht echt nodig zijn om onze rechten goed te beschermen bij de toenemende internationale samenwerking. De CTIVD komt met twee aanbevelingen voor bepaalde vormen van internationale samenwerking (bijvoorbeeld de database waarmee diensten werken binnen het samenwerkingsverband van de Counter Terrorism Group):

  • er moet een gemeenschappelijk normenkader komen; en
  • er moet gezamenlijk toezicht worden gehouden.
Tijd voor verbetering

De rapporten van Privacy International en de CTIVD laten helder zien dat er nog heel veel valt te verbeteren op het gebied van internationale samenwerking door geheime diensten om onze rechten goed te beschermen.

Het is duidelijk dat er nu echt iets moet gebeuren om onze gegevens te beschermen als die de grens overgaan. De Nederlandse regering en andere regeringen zijn nu aan zet. Internationale samenwerking is prima, maar goede waarborgen en effectief toezicht mogen niet ophouden bij de grens.

Categories: everything

Vier nieuwe leden voor onze raad van advies

Bits of freedom - Tue, 04/24/2018 - 13:32

We zijn blij en trots dat we vier nieuwe leden van onze raad van advies aan jullie kunnen presenteren. Maak kennis met Sarah Hagens, Eleni Kosta, Mohamed el Maslouhi en Jaap-Henk Hoepman.

Vier nieuwe leden

We vinden het fantastisch dat deze vier mensen de komende tijd hun expertise willen inzetten om ons te adviseren.

Sarah Hagens is directeur van pr- en communicatiebureau Hagens. Ze groeide op in Rotterdam, volgde de klassieke balletopleiding aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en woonde daarna enkele jaren in Tokyo, Londen en Milaan. Terug in Amsterdam studeerde zij Psychologie, om in 2002 te werken bij reclamebureau PPGH/JWT (tegenwoordig J. Walter Thompson). In 2006 richtte ze Hagens op, Een bureau dat merken adviseert over strategische mediapositioneringen en communicatie. Daarnaast is Sarah bestuurslid van de ADCN, het platform voor creativiteit in Nederland dat als missie heeft om creativiteit met positieve impact op economie, cultuur en maatschappij te stimuleren.

Eleni Kosta is hoogleraar IT recht en Mensenrechten aan het Tilburg Institute for Law, Technology and Society (TILT). Eleni is in 2011 gepromoveerd aan de KU Leuven met een proefschrift over toestemming in het kader van de bescherming van persoonsgegevens. Op dit moment doet ze onderzoek naar privacy en de bescherming van persoonsgegevens en is ze betrokken bij meerderde Europese onderzoeksprojecten. In 2014 kreeg ze een persoonlijke VENI-financiering van NWO waarbinnen ze onderzoek doet naar privacy en surveillance. Eleni werkt als associate samen met time.lex.

Mohamed el Maslouhi is sinds 2015 Chief Technology Officer bij de start-up Revue, een dienst om snel en makkelijk redactionele nieuwsbrieven te maken. Door gebruik te maken van email als medium probeert Revue journalisten en schrijvers een tool te geven waarmee zij een “persoonlijke” relatie kunnen opbouwen met lezers en ze een alternatief te bieden voor sociale media. Eerder werkte hij als lead developer bij AFAS Software en heeft hij zich onder meer bezig gehouden met de ontwikkeling en implementatie van kunstmatige intelligentie voor afaspersonal.nl (digitaal huishoudboekje). Ooit op zijn 10e begonnen met programmeren op een Commodore 64 is hij via het MBO (Technische Informatica) en HBO (Hogere Informatica) uiteindelijk afgestudeerd aan de Universiteit Utrecht (MSc Business Informatics). Ondanks de zakelijke invalshoek van zijn MSc diploma omschrijft hij zichzelf het liefst als technisch generalist met een gezonde interesse voor gebruiksvriendelijkheid en design van websites.

Jaap-Henk Hoepman is Universitair Hoofddocent bij de Digital Security groep van de Radboud Universiteit Nijmegen en in de vakgroep Transboundary Legal Studies van de Faculteit Rechtsgeleerdheid van de Rijksuniversiteit Groningen. Daarnaast is hij principal scientist en mede-oprichter van het Privacy & Identity Lab. Hij doet onderzoek op het gebied van privacy by design en privacy vriendelijke protocollen voor identity management en het 'Internet of Things'. Hij spreekt regelmatig over deze onderwerpen op nationale en internationale congressen en publiceert hierover in (inter)nationale tijdschriften. Ook treedt hij op als deskundige in de media, en schrijft hij artikelen voor de populair wetenschappelijke pers. Hij is actief in het publieke debat over privacy en veiligheid in de samenleving, onder meer met zijn vaste column in het Financieele Dagblad.

We hebben ook afscheid genomen

Van een aantal raadsleden is hun termijn in de afgelopen periode verlopen. We hebben (met pijn in ons hart) afscheid genomen van Bart Jacobs (die jarenlang en tot aan zijn afscheid de voorzitter van de raad was), Bert-Jaap Koops, Sjoera Nas en Jaap Stronks. We willen hen bij deze heel hartelijk danken voor hun inzichten en weten zeker dat ze alle vier nog steeds bijzonder betrokken zullen blijven bij Bits of Freedom en bij onze thema's.

Onze raad van advies

Onze raad van advies bestaat uit prominenten met kennis op het gebied van recht, politiek, media en communicatie, kunst, het bedrijfsleven en technologie. De raad van advies komt ongeveer twee keer per jaar bij elkaar en geeft dan aan de hand van een discussiestuk met vragen advies aan Bits of Freedom. Deze vragen hebben meestal betrekking op de middellangetermijnstrategie van Bits of Freedom. De leden van de raad van advies worden voor maximaal twee periodes van vier jaar gekozen.

Categories: everything

Waar je ons kunt vinden op Bevrijdingsdag

Bits of freedom - Mon, 04/23/2018 - 08:03

Op 5 mei vieren we dat we in een open, vrije, democratische rechtsstaat leven. Dat is ook in Nederland geen vanzelfsprekendheid. Daarom vraagt Bits of Freedom op Bevrijdingsdag aandacht voor onze vrijheid in het digitale tijdperk. Je vindt ons op alle Bevrijdingsfestivals en 's avonds organiseren we in Amsterdam de Godwin-lezing.

Vind ons op de Bevrijdingsfestivals

Op 5 mei kun je op elk Bevrijdingsfestival in Nederland vrijwilligers van Bits of Freedom vinden bij de installatie "Vrijheid EXPOsed". Vrijheid EXPOsed is een informatiezuil en serious game in één. Bezoekers wanen zich in de toekomst... Een tijd waarin er geen privacyschendingen meer plaatsvinden, waarin burgers niet meer getracked en geprofileerd worden. Vrijheid EXPOsed is een tentoonstelling die terugblikt op de tijd waarin privacyschendingen nog wél de normaalste zaak van de wereld waren. Test je kennis van deze tijd (hij zou je bekend voor kunnen komen) en maak kans op een historisch artefact...

Vind een festival bij jou in de buurt

Bezoek in Amsterdam de Godwin-lezing

Een lezing waar het heden wél mag worden vergeleken met de Tweede Wereldoorlog. Dat is de Godwin-lezing die we samen met De Correspondent en ARTIS op Bevrijdingsdag organiseren. Dit jaar spreekt hoogleraar Amade M’charek over hoe de genetica personalisering en individualisering belooft, maar leidt tot etnisch profileren en het racialiseren van identiteiten.

Meer info en kaartjes

Categories: everything

De week van Rusland vs Telegram, speaker onafhankelijkheid en de aanslag op het bevolkingsregister

Bits of freedom - Sat, 04/21/2018 - 01:07

Dit zijn de interessante, ontroerende, zorgwekkende en/of hilarische linkjes over internetvrijheid die ik deze week graag met je deel.

Waar worden de spelregels voor het internet bepaalt?

Cory Doctorow legde afgelopen week op geniale wijze de huidige problemen van het internet bloot. In zijn eigen woorden:

Telegram can outmanuever Russia by hiding behind giant US cloud companies; the US bases of the cloud giants means that the US exports all its worst laws to the whole world -- and Facebook's ridiculous games with territorial fictions shows us how fragile the whole thing is, because companies are not US-based or EU-based under late-stage capitalism: they are freefloating entities who exist everywhere and nowhere at once, depending on which fiction suits them best.

Lees dus deze drie posts als je wilt snappen waarom het Rusland niet lukt om de chat-app Telegram te blokkeren, hoe hele matige wetgeving uit de Verenigde Staten de online communicatie van sekswerkers wereldwijd raakt, en waarom Facebook als het belasting gaat Europees is, maar als het om privacy gaat Amerikaans.

Russia's fumbling, heavy-handed Telegram ban is a perfect parable about the modern internet's promise and peril (Cory Doctorow/Boing Boing)

The upside of big tech is Russia vs Telegram, but the downside is Cloudflare vs SESTA (Cory Doctorow/Boing Boing)

Facebook vs regulation: we exist nowhere and everywhere, all at once (Cory Doctorow/Boing Boing)

Aandacht voor de aankomende Europese privacyregels

Liza van Lonkhuyzen maakt voor de NRC een drieluik over de aankomende Europese privacyregels. In het eerste deel laat ze zien dat veel bedrijven nog echt even aan de slag moeten met nadenken over hoe ze omgaan met persoonsgegevens en dat het er niet op lijkt dat de Autoriteit Persoonsgegevens genoeg capaciteit heeft om dit goed te controleren. Het tweede artikel gaat over je rechten als Europeaan. Van Lonkhuyzen wordt geconfronteerd met hoe precies een dating-app haar zoekgedrag heeft bijgehouden en komt er achter dat bij veel bedrijven het recht op het krijgen van je eigen data nog steeds slecht geregeld is. Haar derde artikel staat zaterdag in de krant.

Bewaren ‘voor het geval dat’ kan straks boetes opleveren (Liza van Lonkhuyzen/NRC)

Dit gebeurt er als je om je gegevens vraagt (Liza van Lonkhuyzen/NRC)

Deze tips elke week in je mailbox?

Geef hier je e-mailadres op om deze leestips elk weekend in je inbox te ontvangen.

.mailpoet_hp_email_label{display:none;}#mailpoet_form_4 .mailpoet_form { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_paragraph { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_text_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_textarea_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_select_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_radio_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_checkbox_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_list_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_date_label { display: block; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_text, #mailpoet_form_4 .mailpoet_textarea, #mailpoet_form_4 .mailpoet_select, #mailpoet_form_4 .mailpoet_date { display: block; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_checkbox { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_validate_success { color: #468847; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_validate_error { color: #b94a48; } Laat dit veld leeg

E-mail *

Check your inbox or spam folder to confirm your subscription.

Onafhankelijk door een slimme speaker

Sinds een paar maanden heb ik een Amazon Echo in huis (in het kader van onderzoek uiteraard). Ik word niet echt gelukkig van deze 'slimme' speakers. Het is een fijn keukenhulpje: met vieze handen kun je nog steeds timers zetten en je muziek bedienen, maar verder is het toch vooral een voorportaal van de commerciële diensten van Amazon en voel ik me constant een trainer voor Amazon's spraakherkenningsalgoritmes. Ian Bogost laat zien dat dit soort technologie ook betekenisvolle toepassingen kent. Zijn slechtziende vader had door het oprukken van de technologie altijd hulp nodig om in contact te komen met zijn vrienden en familie. De Amazon Echo heeft hem onafhankelijkheid teruggegeven: hij kan direct met zijn vrienden praten zonder eerst met een scherm aan de slag te moeten.

Alexa Is a Revelation for the Blind (Ian Bogost/The Atlantic)

5 mei: de Godwin-lezing met Amade M'charek

Ik ben zo verschrikkelijk benieuwd naar het verhaal wat Amade M'charek op de avond van 5 mei gaat vertellen! Ze geeft haar lezing —over genetica als identiteitsmachine— op de plek waar tijdens de Tweede Wereldoorlog een aanslag is gepleegd op het bevolkingsregister: een moment in de geschiedenis waar we ons bewust waren van de gevaarlijke kant van het verzamelen van data. Het Klokhuis heeft een ontroeren én geestige aflevering gemaakt over het verzet in de oorlog en over deze aanslag. Met een emotionele Gerrit Jan Wolffensperger (zoon van één van de vermoordde aanslagplegers) en twee kassamedewerkers die uitleggen dat je niet altijd moet doen wat je baas zegt.

Kom op 5 mei naar de Godwinlezing van Amade M’charek over genetica als identiteitsmachine

Verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog (Het Klokhuis)

In je telefoon gezogen

Ik blijf het fascinerend vinden hoe onze smartphones onze aandacht opeisen. Kunstenaar Antoine Geiger verbeeldt dat met zijn serie "SUR-FAKE":

"SUR-FAKE" (Paris, 2015) (Antoine Geiger)

Categories: everything

Hoe zit het nou eigenlijk met die Facebook Pixel?

Bits of freedom - Fri, 04/20/2018 - 08:40

Op Facebook kregen we de vraag hoe je je kunt wapenen tegen de Facebook Pixel. We zochten het voor je uit.

Wat is de Facebook Pixel?

De Facebook Pixel is een piepklein plaatje, 1 pixel bij 1 pixel groot, die sommige bedrijven op hun website plaatsen. Achter deze pixel zit een stukje code verstopt. Als jij de website bezoekt, geeft deze pixel door aan Facebook -en het bedrijf dat de pixel geplaatst heeft- dat jij er bent. Het bedrijf kan deze informatie gebruiken om bijvoorbeeld iedereen die in de laatste 24 uur haar website bezocht heeft, een bepaalde advertentie te sturen. Voor Facebook is het een uitstekende manier om jou over het hele web te volgen. Zo ziet dat er aan de voorkant uit:

En aan de achterkant gebeurt dit:

Wat kun je er tegen doen?

We testten verschillende browser/adblocker combinaties op verschillende systemen om te zien of een doodgewone adblocker de Facebook Pixel blokkeert. Het antwoord: ja! Zo ziet dat eruit:

Om je te beschermen tegen de Facebook Pixel installeer je dus in je browser een adblocker. Op je smartphone kun je een adblocker downloaden, zoals Adblock Plus, die je gebruikt in combinatie met je browser.

Als je Firefox gebruikt op desktop, iOS of iPad, of Firefox Focus op Android-toestellen, blokkeert je browser de Pixel automatisch als je "Tracking Protection" aan hebt staan!

Download Privacy Badger of een andere adblocker

Download Firefox

Tracking wordt gedaan door mensen

Als het over tracking gaat, is veel onduidelijk. Het is moeilijk om te weten waar je getracked wordt, wanneer, door wie en wat er met je data gebeurt. Deze enorme onduidelijkheid resulteert bij veel internetters in een ongemakkelijk gevoel. Maar zoals we hierboven hopelijk hebben laten zien: er is niets "vaags" aan de Facebook Pixel. Pixels don't track people, people do. De Facebook Pixel is een stuk code dat door een mens op een website wordt geplaatst. Je kunt het zien... én je kunt je ertegen beschermen.

Test je adblocker

Wil je zeker weten dat jouw adblocker werkt? Op onderstaande webpagina hebben we een Facebook Pixel geplaatst. Als je de website bezoekt zou jouw adblocker in je browserbalk moeten laten zien dat hij de verbinding die de website probeert te maken met Facebook, blokkeert.

eaustin.nl/pixeltest

Vragen of opmerkingen? Plaats ze hieronder!

Met veel dank aan de vrijwilligers die ons hebben geholpen bij dit onderzoekje!

Bezoek de Internetvrijheid Toolbox voor meer tips en tools

Categories: everything

Kom op 5 mei naar de Godwinlezing van Amade M’charek over genetica als identiteitsmachine

Bits of freedom - Thu, 04/19/2018 - 11:03

Een lezing waar het heden wél mag worden vergeleken met de Tweede Wereldoorlog. Dat is de Godwin-lezing die we samen met De Correspondent en ARTIS op Bevrijdingsdag organiseren. Dit jaar spreekt hoogleraar Amade M’charek over hoe de genetica personalisering en individualisering belooft, maar leidt tot etnisch profileren en het racialiseren van identiteiten.

Hoogleraar antropologie Amade M’charek

Amade M’charek is hoogleraar wetenschapsantropologie aan de Universiteit van Amsterdam. Zij doet spraakmakend onderzoek naar de manier waarop raciale denkbeelden doorwerken in de wetenschap en forensisch onderzoek en verzet zich daarbij tegen elke simplificatie.

Volgens M’charek rust er sinds de Tweede Wereldoorlog een ferm taboe op het denken in termen van biologisch ras. Toch woedt er op dit moment een hevige discussie. Wetenschappers claimen opnieuw een biologische basis voor raciale verschillen en breken daarmee met de naoorlogse consensus dat ras niet bestaat. Moeten we deze wetenschappers bevechten of juist serieus nemen?

Ook de praktijk van het genetisch onderzoek laat zien dat wij nog niet voorbij het ras-denken zijn. De genetica belooft personalisering en individualisering (medicijnen op maat en toegang tot je eigen persoonlijke geschiedenis), maar leidt tot etnisch profileren en het racialiseren van identiteiten.

In haar lezing gaat M’charek in op de uitdagingen van deze ontwikkelingen voor de rechtsstaat, voor kwesties als privacy, en reflecteert zij op de terugkomst van ras en racisme in de wetenschap.

Het is duidelijk dat je erbij moet zijn op 5 mei, toch? Koop hier alvast je kaartje…

Godwin’s law

De Godwin-lezing is vernoemd naar de 'Wet van Godwin die stelt dat iedere online discussie uiteindelijk uitmondt in een vergelijking met de Tweede Wereldoorlog. Bits of Freedom wil het taboe op het 'doen van een Godwin' doorbreken. Het is juist belangrijk om lessen te kunnen trekken uit het verleden.

Dit is de vijfde keer dat de Godwin-lezing uitgesproken wordt. De eerste editie deden we zelf. We legden het verband tussen de manier waarop we vandaag de dag omgaan met persoonsgegevens en de aanslag op het bevolkingsregister. In 2015 maakte Cory Doctorow een vergelijking tussen de surveillancepraktijken van de NSA en de Stasi. Daarna vroeg Herman van Gunsteren zich af wat 15 jaar terrorismebestrijding ons nou eigenlijk heeft opgeleverd. Vorig jaar gaf sprak schrijver Maxim Februari over het morele karakter van data .

Rondleiding: ARTIS in oorlogstijd

ARTIS heeft tijdens de oorlogsjaren veel betekend voor de stad. Niet alleen was de dierentuin open en konden Amsterdammers daar wat afleiding vinden, het herbergde bovendien Joodse onderduikers. Voorafgaand aan de lezing is er daarom een rondleiding over ARTIS in oorlogstijd (bij de toegangsprijs inbegrepen).

Praktische informatie

Datum: 5 mei 2018
Plaats: Het Planetarium van ARTIS (routebeschrijving)

Programma:
19:00: Start programma met rondleiding ARTIS in oorlogstijd
20:00: Koffie en thee in het Planetariumcafé
20:30: Start van het lezingprogramma met Amade M’charek
21:45: Borrel in het Planetariumcafé
Prijs: €15,- (€7,50 voor ARTIS-leden) inclusief twee consumpties

Ben je geboren op of vóór 5 mei 1945? Dan mag je gratis naar binnen! Bel wel even met Hans de Zwart (06-21856845) om een vrijkaartje te regelen.

Kaartjes kopen?

Dat kan via de online kaartverkoop van ARTIS:

Koop nu je kaartje (we gaan waarschijnlijk uitverkopen)

Blijf je liever (zo goed als) anoniem en wil je met cash betalen? Dan ben je ook welkom aan de kassa van ARTIS.

Categories: everything

We stappen naar de rechter om de sleepwet aan te vechten

Bits of freedom - Wed, 04/18/2018 - 07:00

Het kabinet heeft besloten de sleepwet per 1 mei in werking te laten treden, ook al komen er nog wetswijzigingen aan. Wij laten het er niet bij zitten en stappen samen met een brede coalitie van burgerrechtenorganisaties, maatschappelijke organisaties en bedrijven naar de rechter.

Breed verzet tegen sleepwet

Al sinds de aankondiging van de sleepwet is er breed maatschappelijk verzet tegen het ongericht verzamelen van gegevens door de geheime diensten. Volgens ons zijn deze onderdelen van de nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten in strijd met de grondrechten, zoals het recht op privacy, die burgers in Nederland beschermen. Ook bij het referendum over de sleepwet heeft een meerderheid van de stemmers zich tegen de wet uitgesproken.

Kabinet spreekt voor zijn beurt

In reactie op het referendum heeft het kabinet een aantal minimale wetswijzigingen voorgesteld. Tegelijkertijd heeft het kabinet besloten de wet per 1 mei in werking te laten treden, voordat de Tweede en Eerste Kamer zich over deze wijzigingen heeft kunnen uitspreken. Dat betekent dat er ook geen wijzigingen aangebracht kunnen worden die de wet in overeenstemming brengen met de grondrechten. Dat terwijl de inbreuk op die grondrechten wel per 1 mei start. Dat is natuurlijk gek.

Deze wet doorvoeren zonder naar de kritiek van de tegenstemmer te luisteren en het parlement de gelegenheid te geven om wetswijzigingen te verbeteren, kan natuurlijk niet.

Daarom vragen we de rechter om de werking van de wet uit te stellen tot de wetswijzigingen definitief zijn. Zo wordt voorkomen dat er per 1 mei onnodig inbreuken op de grondrechten wordt gemaakt. We doen dat samen met een brede coalitie.

We werken samen met een brede coalitie

De coalitie bestaat uit Bits of Freedom, Privacy First, het Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten (NJCM), de Nederlandse Vereniging van Strafrechtadvocaten (NVSA), Free Press Unlimited, BIT, Voys, Speakup en het Platform Bescherming Burgerrechten, en wordt gecoördineerd door het Public Interest Litigation Project (PILP). De procesvertegenwoordiger van de coalitie is Boekx Advocaten.

Categories: everything

De week van een gezond internet, sturende algoritmes en #keesclosed

Bits of freedom - Sat, 04/14/2018 - 02:43

Dit zijn de interessante, ontroerende, zorgwekkende en/of hilarische linkjes over internetvrijheid die ik deze week graag met je deel.

Hoe gezond is het internet?

Dit is het tweede jaar waarin Mozilla (de maker van Firefox) een rapport uitbrengt over de gezondheid van het internet. Ze stellen in het rapport vijf vragen: Hoe veilig is het internet (Privacy and Security)? Hoe open is het internet (Openness)? Wie zijn er allemaal welkom op het internet (Digital inclusion)? Wie hebben de skills om succesvol te zijn op het internet (Web literacy)? En wie is de baas over het internet (Decentralization)? Ik ben niet zo onder de indruk van de kwantitatieve data in het rapport, maar vind de persoonlijke verhalen wel heel interessant. Lees bijvoorbeeld het verhaal van een ransomware-slachtoffer of het interview met de directeur Ontwerp van een stichting die veilig communiceren gebruiksvriendelijker wil maken. Het blijft overigens wel treurig dat zelfs Mozilla schaamteloos de bezoekers van het Health Report doorgeeft aan Google.

Internet Health Report 2018 (Mozilla)

Je hebt overigens nog een kleine week om je aan te melden als potentiële Open Web Fellow. We zijn er trots op dat we voor het tweede jaar op rij gastorganisatie mogen zijn voor een jong en aanstormend webtalent. Wil je met steun van Mozilla en de Ford Foundation meehelpen om het internet gezonder te maken? Meld je dan aan!

Open Web Fellows Program (Ford Foundation en Mozilla)

Hoe algoritmes ons dagelijks leven sturen

Bij de NRC verscheen afgelopen week een artikelenreeks waarin Marc Hijink uitlegt hoe algoritmes ("de regels achter de schermen") werken. In de vier thema's vervoer, mediagebruik, shopping en fraudebestrijding beantwoordt hij vragen als "Hoe bepaalt de verzekeraar hoe veilig je rijdt?", "Hoe verleidt Booking.com je snel een hotelkamer te boeken?" en "Hoe weet Blendle wat jij wilt lezen?". De reeks laat wat mij betreft goed zien hoe ondoorzichtig de meeste door een computer gemaakte beslissingen voor ons zijn.

De Formule: hoe algoritmes ons dagelijks leven sturen (Marc Hijink/NRC)

Deze tips elke week in je mailbox?

Geef hier je e-mailadres op om deze leestips elk weekend in je inbox te ontvangen.

.mailpoet_hp_email_label{display:none;}#mailpoet_form_4 .mailpoet_form { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_paragraph { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_text_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_textarea_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_select_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_radio_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_checkbox_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_list_label, #mailpoet_form_4 .mailpoet_date_label { display: block; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_text, #mailpoet_form_4 .mailpoet_textarea, #mailpoet_form_4 .mailpoet_select, #mailpoet_form_4 .mailpoet_date { display: block; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_checkbox { } #mailpoet_form_4 .mailpoet_validate_success { color: #468847; } #mailpoet_form_4 .mailpoet_validate_error { color: #b94a48; } Laat dit veld leeg

E-mail *

Check your inbox or spam folder to confirm your subscription.

De Facebook Liberation Army is terug!

In 2015 was ik bij de Facebook Farewell Party van de Facebook Liberation Army in de Stadsschouwburg Amsterdam. Naar aanleiding van de schandalen rondom Facebook heeft dit samenwerkingsverband tussen De Waag en het Institute of Network Cultures weer frisse energie. Op 16 april aanstaande is er in een openbare vergadering van de army waarin er alle ruimte is voor alternatieven voor Facebook. Geert Lovink en Patricia de Vries hebben ter voorbereiding alvast een lijstje links online gezet met kopjes als Facebook Delete Manuals, Divorce Tools en Departure & Alternatives.

Facebook Liberation Army Link List (Geert Lovink en Patricia de Vries/Institute of Network Cultures)

Openbare vergadering van Facebook Liberation Army (Inte Gloerich/Institute of Network Cultures)

#JeSuisKees en #KeesClosed

Hoewel ik eigenlijk geen fan ben van dit type theaterpolitiek (in feite een performance met als enige doel een lekkere video voor op de sociale media) ga ik het stukje toneel van Farid Azarkan hier toch delen. Hij voerde het op tijdens het debat over de sleepwet en het ging over hoe Kees Verhoeven zijn grote voorbeeld was ("I want to be Kees") totdat D66 in de regering kwam en de wet opeens ging verdedigen.

https://www.bof.nl/wp-content/uploads/2018/04/20180410-denk-keesclosed.mp4

Hoe mijn held veranderde in een schurk (Farid Azarkan/Denk)

Categories: everything

Pages

Subscribe to Platform 1984 aggregator - everything